Proef van Young met meerdere spleten

Dit applet illustreert de interferentieproef van Young.
Het basisprincipe van het experiment van Young is de interferentie tussen 2 monochromatische golven uitgezonden door coherente puntbronnen.
Young beschikte evenwel noch over een monochromatische lichtbron, noch over een puntbron. Als lichtbron gebruikte Young de zon. Hij liet zonlicht invallen op een zeer kleine opening in een scherm. De opening fungeert als puntbron en zendt bolvormige golven uit. Op een grote afstand van de puntbron bevindt zich een scherm voorzien van 2 kleine spleten. Op voldoende grote afstand L  wordt op een scherm een interferentiepatroon waargenomen. Het interferentiepatroon bestaat uit donkere en lichte strepen.

Aanwijzingen voor de animatie

1. Je kunt de volgende variabele veranderen:
   • de golflengte; van 380 tot 759 nm.
   • de afstand tussen de 2 spleten; van 2,0 tot 4,9 mm.
   • de afstand L tussen het waarnemingsscherm en de 2 spleten; van 2,00 tot 4,99 meter.
2. Er wordt in de applet hierboven geen rekening gehouden met buiging: de intensiteiten van alle interferentiestrepen zijn even groot. Wanneer men rekening houdt met buiging (zoals in de werkelijkheid), is dit niet zo: men krijgt dan één centrale piek met kleinere pieken er rond.
3. Voor een applet dat wel rekening houdt met buiging, ga naar Proef van Young met een meerdere spleten, rekening houdend met buiging
4. Kijk ook eens naar Proef van Young met een enkele spleet en Proef van Young met deeltjes