Proef van Young met meerdere spleten

Dit applet illustreert de interferentieproef van Young.
Het basisprincipe van het experiment van Young is de interferentie tussen 2 monochromatische golven uitgezonden door coherente puntbronnen.
Young beschikte evenwel noch over een monochromatische lichtbron, noch over een puntbron. Als lichtbron gebruikte Young de zon. Hij liet zonlicht invallen op een zeer kleine opening in een scherm. De opening fungeert als puntbron en zendt bolvormige golven uit. Op een grote afstand van de puntbron bevindt zich een scherm voorzien van 2 kleine spleten. Op voldoende grote afstand L  wordt op een scherm een interferentiepatroon waargenomen. Het interferentiepatroon bestaat uit donkere en lichte strepen.

Aanwijzingen voor de animatie

1. In de applet hieronder wordt wel rekening gehouden met diffractie.
   
2. Je kunt de volgende variabele veranderen door een getal in te typen:
   • het aantal spleten (n)
   • de afstand tussen de 2 spleten (d)
   • de breedte van de spleten
   • de golflengte
3. Kies door aan te vinken voor:
   • spleet zonder buiging
   • n-spleten zonder buiging
   • volledig patroon
4. Kies uit twee weergave's: I(theta) of I(sin(theta))
5. Er worden geen eenheden gebruikt in dit applet, alles is relatief ten opzichte van de beginsituatie.
6. Voor een applet dat geen rekening houdt met buiging, ga naar Proef van Young met een meerdere spleten
7. Kijk ook eens naar Proef van Young met een enkele spleet en Proef van Young met deeltjes